Service 2000, s. 157.. Wydano 110 numerów (do lipca 1903opuszczenia redakcji przez Lenina - 44 numery). Zadaniem gazety było połączenie różnych ugrupowań robotniczych w Rosji na bazie wspólnej platformy politycznej. Gazeta była drukowana w Monachium (1901-1903) i Genewie (po 1903) i dostarczana w skrzyniach z podwójnym dnem na obszar Imperium Rosyjskiego przy współpracy sympatyzującego z socjaldemokracją rosyjskiego przemysłowca z branży włókienniczej - Sawy MorozowaWłaściciela przedsiębiorstwa Manufaktura nikolska „Sawa Morozow Syn i S-ka". W 1902/3 r. (30 rok działania) osiągnęła zysku czystego 3 060 000 rubli. Dywidenda 20$. Kapitał akcyjny 5 milionów rb. zapasowy 15 712 929 rubli i amortyzacyjny 12 638 986 rubli..
Mottem gazety było Z iskry rozgorzeje płomień (, Iz iskry wozgoritsia płamia) — cytat z wiersza Strun wieszczych płomienne dźwięki (, Strun wieszczich płamiennyje zwuki), który powstał w odpowiedzi na wiersze Aleksandra Puszkina do dekabrystów zesłanych na Syberię.
Członkowie redakcji uczestniczyli w obaleniu caratu w marcu 1917 roku i wydarzeniach rewolucji rosyjskiej wiosny-lata 1917.