Jako komendant Gross-Raming na wiosnę 1943 rozkazał esesmanom by psami obozowymi zaszczuli na śmierć więźnia narodowości jugosłowiańskiej. Zmuszął również więźniów do stania po dwa dni i dwie noce na placu apelowym niezależnie od pogody. Wielu z nich na skutek tego zmarło. Oprócz tego w podobozie tym Schöpperle bił więźniów, którzy za wolno pracowali. Z kolei w podobozie Linz III 28 kwietnia 1945 zlikwidował izbę przyjęć dla więźniów żydowskich, zamykając następnie 112 z ich bez wody i pożywienia w jednym z bloków. 50 zmarło w następstwie wycieńczenia lub zakatowania przez kapo i sanitariuszy SS. 5 maja 1945, na krótko przed wyzwoleniem obozu przez Amerykanów, Schöpperle ciężko pobił personel szpitala w Linz III i niektórych znajdujących się w nim więźniów. Kierował również egzekucją przez powieszenie trzech więźniów rosyjskich. Oprócz tego znęcał się nad więźniami (czasem ze skutkiem śmiertelnym) i skazywał ich na okrutne kary (między innymi karę chłosty).