Andrzej Sikorowski, Mieczysław Grąbka, Marek Litewka, Grzegorz Rekliński, w epizodach pojawiali się Jan Nowicki, Bohdan Smoleń, Teresa Budzisz-Krzyżanowska, Edyta Wojtczak, Jan Suzin, Bogusław Linda – niektórzy już wówczas sławni, niektórzy kompletnie wtedy nieznani publiczności. Spotkania realizowano w Krakowie, występowali w nich głównie aktorzy scen krakowskich i studenci krakowskiej PWST.
Formuła programu nie spodobała się ówczesnym władzom, które uważały, że zbytnio eksponuje zachodnią kulturę. Fragmenty były przed emisją telewizyjną usuwane przez cenzurę. Jeden z odcinków (Opolskie Spotkanie z Balladą), który otrzymał Nagrodę Dziennikarzy, nie został dopuszczony do emisji w telewizji aż do roku 1980. Istniała też obawa, że program zostanie zdjęty z anteny.
W roku 1976 współpracę z programem zakończyli Jerzy Stuhr i Bogusław Sobczuk, jedno spotkanie prowadził Jerzy Święch, a kilka następnych Tadeusz Bradecki i Marcin Sosnowski. W programie pojawiali się ówcześni studenci IV roku krakowskiej PWST, w tym Leszek Benke. Ten aktor zdecydował się jednak podjąć pracę w teatrze w Łodzi. Następnie zmieniła się nieco formuła programu, który miał odtąd wyraźniejszą linię dramaturgiczną. Po odejściu z programu T. Bradeckiego i M. Sosnowskiego (koło 1978 r.).