Pracował na stanowisku kierownika katedry Heliofizyki i Astronomii Gwiazdowej od 1957 oraz jako konsultant naukowy w Zakładzie Astronomii PAN od 1970.
Członek honorowy Polskiego Towarzystwa Astronomicznego. Brał udział w założeniu i działalności Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii, pracował także w redakcjach „Uranii” i „Mathesis Polskiej”. Prowadził badania dotyczące gwiazd zmiennych, a później fizyki Słońca. Twórca szkoły heliofizyki w polskiej astronomii. Inicjator rentgenowskich obserwacji Słońca w Polsce i pierwszego polskiego eksperymentu kosmicznego. Promotor 18 prac magisterskich i 10 prac doktorskich, autor kilkudziesięciu publikacji, czterech książek, w tym monografii Słońce i ponad 100 artykułów popularnonaukowych.
Ożenił się w 1929.
Został pochowany na cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu (pole 79 gr. 419 rz. 10).
Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej Odznaka XV-lecia Wyzwolenia Dolnego Śląska Nagroda im.