Rajcy obradowali w karczmie usytuowanej przy rynku. Ostatnim prywatnym właścicielem miasta był Mikołaj Świnarski, który sprzedał Trzciankę królowi Prus w 1789Jolanta Grączewska, Jan Dolata, Włodarze Trzcianki odrodzonego samorządu 1990-2010, Muzeum Ziemi Nadnoteckiej, Trzcianka, 2010, s. 4-5.
thumb|Powojenna Trzcianka – widok na park przy p. Pocztowym oraz na obecną ul. Sikorskiego w miejscu, gdzie znajduje się rondo Solidarności
Intensywnie rozwinęło się w mieście osadnictwo niemieckie (sukiennictwo) i żydowskie (handel wełną). W XVIII był to jeden z największych ośrodków sukienniczych Wielkopolski, posiadając ponad 200 warsztatów tkackich. Do czasu rozbiorów leżała w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek I rozbioru Polski w 1772, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim (od 1773 tzw. okręg nadnotecki w obrębie Prus Zachodnich, a od 1777 wałecki powiat landrackiDariusz Szudra, Pierwsze lata rządów pruskich w Trzciance, w: Kronika Ziemi Trzcianeckiej, nr 2/1996, s. 13), by w 1807