Systematyka Dawniej systematyczna nazwa kląskawki brzmiała Saxicola torquata, później zmieniono ją na Saxicola torquatus (Linnaeus, 1766). Wyróżniano ok. 24 podgatunków. W roku 2002 (Wink et al., 2002) na podstawie badań DNA niektóre podgatunki podniesiono do rangi gatunku. I tak, obecnie wyróżnia się następujące gatunki: kląskawka (zwyczajna) (Saxicola rubicola – dawniej S. t. rubicola) kląskawka syberyjska (Saxicola maurus – dawniej S. t. maura) – zamieszkuje północno-wschodnie i wschodnie skraje Europy, południowo-wschodnie wybrzeże Morza Kaspijskiego po Bajkał, północno-zachodnią Mongolię, Tienszan, Kaszmir, Afganistan i północno-wschodni Iran kląskawka afrykańska (Saxicola torquatus – dawniej S. t. torquata) – zamieszkuje Afrykę Subsaharyjską, Madagaskar i Komory kląskawka białogardła (Saxicola tectes – dawniej S. t. tectes) – zamieszkuje Reunion kląskawka kanaryjska (Saxicola dacotiae) – zamieszkuje Wyspy Kanaryjskie. Autorzy Handbook of the Birds of the World (a tym samym IUCN) nadal stosują systematykę sprzed podziału Saxicola torquatus.