Nazwa Czeska Dolina weszła również do użytku wśród Polaków. Używał jej (podobnie jak nazw Czeski Staw, Czeska Przełęcz) m.in. w 1908 r. Janusz Chmielowski w swym „Przewodniku po Tatrach” (s. 190 i nast.). Stan taki trwał aż do późnych lat po II wojnie światowej. O Czeskiej Dolinie (a także Czeskim szczycie, Czeskim Stawie, Czeskiej Siklawie) pisał w 1958 r. Tadeusz Zwoliński w swym „Przewodniku po Tatrach, a w 1962 r. Lechosław Herz wymieniał Czeską Dolinę w informatorze pt. „Rejon Tatr. Obszar konwencji turystycznej w CSRS”.
Pierwotną nazwę Ciężkiej Doliny przywrócił w polskim piśmiennictwie Witold Henryk Paryski, który udowodnił, że nazwa Dolina Czeska jest błędna i powstała wskutek przekręcenia nazwy Dolina Ciężka. Już od połowy lat 50. w swym przewodniku taternickim „Tatry Wysokie” używał systematycznie nazw Ciężka Dolina (i analogicznie Ciężka Turnia, Ciężki Staw itd.), jedynie wyjątkowo wspominając stosowaną przez Słowaków Czeską Dolinę. Jeszcze Józef Nyka w bardzo popularnym przewodniku pt. „Tatry” używał obocznie obu nazw, pisząc „Dol. Ciężka (lub Czeska)”. Podobnie obu nazw równolegle użył Július Andráši w wydanym po polsku i słowacku popularnym przewodniku „W Tatrach Słowackich”.