__NOTOC__ Kazimierz II (ur. 1448-1453, zapewne ok. 1449, zm. 13 grudnia 1528) – książę cieszyński, w latach 1452–1460 tylko formalnie, od 1460 współrządy z Przemysławem II, od 1477 w całości księstwa, 1479–1509 w Koźlu, od 1493 w Wołowie, 1498–1517 w Pszczynie, od 1506 w Opawie, od 1506 księstwo głogowskie (dożywotnio). Starosta generalny Śląska w latach 1497–1504, 1507–1517 i tylko Górnego Śląska w latach 1517–1528.
Kazimierz II był jedynym synem księcia cieszyńskiego Bolesława II i Anny, córki księcia Iwana w litewskiej dynastii Giedyminowiczów, siostrzenicą polskiej królowej Zofii Holszańskiej.
W związku z wczesną śmiercią ojca (w 1452) wychowywali go stryjowie. W 1460 książę Przemysław II cieszyński, dopuszczając Kazimierza do formalnych współrządów, nadał mu Bielsko z okolicznymi miejscowościami.
W arkana wielkiej polityki Kazimierz II został wprowadzony w 1471, kiedy w konflikcie związanym z obsadą korony czeskiej opowiedział się za Władysławem II Jagiellończykiem. Cztery lata później uczestniczył w uroczystościach ślubu córki Kazimierza Jagiellończyka Jadwigi z Jerzym Bawarskim w Krakowie, a następnie odprowadzał królewnę do Bawarii. W chwili śmierci opiekuna – stryja Przemysława II w 1477 był już osobą politycznie wyrobioną.