Decydujące znaczenie mają w tym kontekście normy wymagające poszanowania podczas konfliktu praw osób chronionych w tym przede wszystkim cywili i rannych (...) Partyzanci działania swoje zasadniczo kierują przeciwko celom wojskowym, a ewentualne ofiary wśród cywili są niezaplanowanym efektem ubocznym tych operacji. Terroryści natomiast nie rozróżniają celów militarnych i cywilnych. Co więcej często to właśnie ludność cywilna jest głównym celem ataków terrorystycznych. (mgr Bartosz Władysław Fieducik, Terroryzm morski w świetle międzynarodowego prawa karnego s. 113).
Konwencja Haska IV (1907) thumb|Rozstrzelanie radzieckich partyzantów przez niemiecki pluton egzekucyjny (1941). Przykład złamania zapisów konwencji Haskiej IV Zgodnie z zapisami konwencji haskiej żołnierze oddziałów nieregularnych, przestrzegający zasad I rozdziału konwencji haskiej IV z 1907 r., są stroną wojującą w znaczeniu prawa międzynarodowegoPo raz pierwszy cytowane definicje proklamowała Deklaracja brukselska (1874). Sformułowania te powtórzyły Konwencje genewskie o jeńcach z 1929 i 1949 oraz uzupełniające je Protokoły genewskie z 1977.