thumb|250px|Klasztor Klarysek w Kłodzku thumb|250px|Mniszka klaryska Klaryski od wieczystej Adoracji (początkowa nazwa franciszkanki Najświętszego Sakramentu) – zakon klauzurowy powstały w 1854 we Francji, łączący ideał klariańskiego ubóstwa z wieczystą adoracją Najświętszego Sakramentu w duchu dziękczynienia i ekspiacji. Instytut przynależy do II Zakonu franciszkańskiego.
Założyciele: O. Bonawentura Heurlaut OFMCap. (1816–1887) i M. Maria Klara Bouilleveaux (1820–1871). Do przeniesienia na grunt polski, a następnie rozpowszechnienia na inne kraje, przyczyniła się Matka Maria od Krzyża (Ludwika Nałęcz-Morawska 1842–1906). Dzięki jej staraniom powstał kościół Serca Pana Jezusa i klasztor Franciszkanek we Lwowie.
Modlitwa wspólnotowa, a zwłaszcza adoracja Najświętszego Sakramentu, wyznacza codzienny rytm dnia każdej mniszki klaryski. Jest sercem ich ukrytego życia i istotą charyzmatu realizowanego w ramach wielkiej rodziny franciszkańskiej.