W 1878 powołał do życia Apostolstwo Modlitwy.
Był aktywnym działaczem Towarzystwa Czytelni Ludowych, bibliotekarzem w tej organizacji, a także lokalnym inspektorem szkół ludowych. Pozostawał pod baczną obserwacją władz pruskich, które nie bez racji zarzucały mu sprzyjanie polskim dążeniom narodowościowym.
W 1910 przekazał opiekę nad parafią ks. Leonowi Kiedrowskiemu-Loewe, znanemu w regionie polskiemu społecznikowi, który mógł jednak pełnić w Brzoziu jedynie obowiązki administratora wobec sprzeciwu władz pruskich w sprawie jego nominacji na proboszcza. Kapicki jako emeryt osiadł w Lubawie, mieszkał w Zakładzie Sióstr Miłosierdzia. W 1913 na jubileusz 50-lecia kapłaństwa obdarzony został godnością radcy duchownego. Zmarł 3 kwietnia 1919 w Lubawie.
Bibliografia Andrzej Korecki, Ludzie ziemi nowomiejskiej, część I, Regionalny Ośrodek Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego w Toruniu, Nowe Miasto Lubawskie 2000, s. 178
Kategoria:Duchowni diecezji chełmińskiej Kategoria:Duchowni katoliccy zaboru pruskiego Kategoria:Urodzeni w 1838 Kategoria:Zmarli w 1919 Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdańsku