Wystąpiła na koncertach w wielu krajach, m.in. w Rzymie, Madrycie, Paryżu, Londynie, Los Angeles, Berlinie i Tokio. Współpracowała wówczas z takimi dyrygentami, jak Esa-Pekka Salonen, René Jacobs, Daniel Barenboim, Nikolaus Harnoncourt, Philippe Herreweghe, Herbert Blomstedt, Marc Minkowski, Daniel Harding i Simon Rattle. Zagrała podczas mszy Waisenhausmesse na festiwalu w Salzburgu, koncercie Folk Songs Luciano Berio w Szwedzkiej Królewskiej Orkiestrze Filharmonicznej i podczas festiwalu w Verbier. Wystąpiła także z Arnoldem Östmanem w requiem Mozarta w Minneapolis. Wystąpiła także w Siedmiu grzechach głównych Kurta Weilla, Sea Pictures Edwarda Elgara, Kinder Toten Lieder Gustava Mahlera czy Kantatach Bacha. thumb|Malena Ernman podczas 54. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2009 26 listopada 2008 otrzymała tzw. „dziką kartę” zapewniającą udział w półfinałach szwedzkich eliminacji eurowizyjnych Melodifestivalen 2009, do których zgłosiła się z francusko-angielskojęzycznym utworem „La voix” autorstwa Fredrika Kempe. 28 lutego 2009 roku wystąpiła w ostatnim, czwartym półfinale selekcji, w pierwszej rundzie głosowania zdobyła 102 708 głosów i przeszła do drugiego etapu, w którym zmierzyła się w pojedynku z Sarą Dawn Finer. Ostatecznie zdobyła w nim 88 870 głosów od telewidzów i zakwalifikowała się do finału konkursu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Malena Ernman · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.