Antystenes traktował przyjemność jak zło, ponieważ człowiek, który jej szuka, staje się niewolnikiem zmysłów, tracąc panowanie nad sobą. Nauczał wyzwolenia od pożądań i przyjemności oraz od złudzeń stworzonych przez społeczeństwo (np. bogactwo, sława). Głosił, że jest jeden Bóg, którego nie można z niczym porównać, ani poznać za pomocą obrazów. Krytykował państwowych bogów, traktując ich jako wytwór konwencji społecznej usankcjonowanej prawnie.
Nauczał idei trudu (ponos), która zakładała wysiłek ze strony człowieka zmierzający do zwalczania pożądań, przyjemności, pragnień i konwencji społecznych. Trud uznawał za cnotę.
Dion Chryzostom podaje, że Diogenes szanował poglądy Antystenesa, jednak „nazywał go drwiąco 'trąbą', gdyż sam siebie nie słyszy, chociaż tak głośno grzmi”. Antystenes podziwiając charakter filozofa, był wobec niego wyrozumiałyDion Chryzostom, Diogenes albo O cnocie 2, Wrocław 2016, ..
Przypisy
Linki zewnętrzne
Antisthenes (c.445–c.365 BC) , Routledge Encyclopedia of Philosophy, rep.routledge.com [dostęp 2023-05-08].
Kategoria:Cynicy Kategoria:Greccy etycy Kategoria:Urodzeni w V wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w IV wieku p.n.e. Kategoria:Ludzie urodzeni w Atenach Kategoria:Filozofowie starożytnych Aten