Piętro wysokogórskie Piętro to w obrębie Ałtaju (od 1900 do 2400 m n.p.m.) charakteryzuje się zupełnym brakiem lasów, znacznym rozwojem łąk, zarośli brzóski polarnej oraz kobierca mchów i porostów. Występuje tu znaczne nasłonecznienie, duże wahania dobowych temperatur w lecie, znaczna siła wiatru i krótki okres wegetacyjny. Nocne przymrozki i opady śniegu zdarzają się w trakcie całego lata (głównie wieczorem i nocą, nawet do 25 cm). Pod koniec lipca pojawiają się pierwsze symptomy jesieni, a po początku września nastaje już głęboka jesień. W połowie września zalega już stała pokrywa śnieżna.
Rośliny rosnące w tym obszarze to 297 gatunków, w tym m.in.: goryczka ałtajska (Gentiana altaica), wierzba żyłkowana i tojad południowy. 39% gatunków jest wspólnych ze strefą arktyczną. Na łąkach wysokogórskich rosną krzewy alpejskie, a najbardziej typowe z nich to: polarna brzóska okrągłolistna (Betula rotundifolia), wierzba karłowata (Salix glauca), wierzba arktyczna, wiciokrzew kosmaty (Lonicera hispida) i porzeczka złota. Wysokość porostu na położonych wyżej łąkach alpejskich wynosi 20–60 cm.