Jego ciekawość pozostaje niezaspokojona.
Zakończenie powieści, w formie pośmiertnej farsy księdza Juliusza, stanowi odczytanie jego testamentu, w którym wszystkie swoje dobra zapisuje temu księdzu parafii, który jako pierwszy porzuci stan duchowny! Po nim następuje spalenie jego tajemniczej walizki wypchanej książkami i zdjęciami pornograficznymi, które świadczą o frustracjach seksualnych księdza, i które symbolizują pragnienia nieświadomie i nieudolnie tłumione przez człowieka.
Krytyka thumb|left|220px|Hermann-Paul, Ksiądz Juliusz Nawet jeśli, przy tworzeniu postaci księdza Juliusza, Mirbeau pamiętał o swoim wuju Louis-Amable Mirbeau, księdzu wyzwolonym, który umarł w ramionach pisarza w 1867 roku, to jednak obdarzył ją, przede wszystkim, wieloma swoimi własnymi cechami: swoimi smutkami i radościami, pasją czytania książek, miłością do przyrody, swoimi nakładającymi się na przemian napadami euforii i depresji, przemocą werbalna, zainteresowaniem mistyfikacją. Dał jej również pewne swoje poglądy: swoją tragiczną koncepcję losu człowieka i swój bunt metafizyczny;