Podłoże New Zealand Company zaczęła budować osiedla wokół Nelson na północnym krańcu Wyspu Południowej w roku 1840. Do roku 1841 miały one zająć obszar 810 km², ale pod koniec roku, mimo że wszystkie działki zostały sprzedane w Anglii, agenci firmy w Nowej Zelandii mieli trudności z pozyskaniu odpowiedniej ilości gruntów. Osadnicy zaczęli kupować spore obszary ziemi bezpośrednio od Māori bez powiadamiania nowo powołanych do życia władz kolonii i często nie sprawdzając prawa sprzedających do dysponowania oferowanym obszarem ziemi. Taka sytuacja powodowała powstawanie napięć i doprowadzała do sporów pomiędzy zainteresowanymi stronami.
W styczniu 1843 roku kapitan Arthur Wakefield, który został wyznaczony przez New Zealand Company jako przewodnik pierwszej grupy osadników zmierzających do Nelson, napisał do swego brata, pułkownika Edwarda Wakefielda, jednego z założycieli New Zealand Company, że znalazł odpowiedni szmat ziemi w Wairau, około 25 km od Nelson.