W 1915 dołączył jako tancerz do zespołu Ballets Russes kierowanego przez Siergieja Diagilewa. W pierwszych latach współpracy wystąpił z zespołem m.in. w Grand Théatre w Genewie (w spektaklu Śnieżynka), Operze Paryskiej (Zorza polarna i Szeherezada), Teatro Eugenia-Victoria w San Sebastiano (Paziowie), Teatro Constanzi w Rzymie (Rozbawione panie) i Théatre du Chatelet w Paryżu (Bajka rosyjska, Parada) oraz odbył trasy koncertowe: po Stanach Zjednoczonych (w 1915 zatańczył m.in. w nowojorskich Metropolitan Opera i Century Theatre), Ameryce Południowej (w 1917 dał serię 23 występów w Buenos Aires), Wielkiej Brytanii (w 1919 wystąpił m.in. w Coliseum Theatre, Alhambra Theatre i Empire Theatre w Londynie), Europie (w 1920 tańczył w Londynie, Birmingham, Liverpoolu, Rzymie, Mediolanie, Monte Carlo i Paryżu). Po odejściu z zespołu Léonide’a Massine’a w 1921 został solistą Ballets Russes, m.in. tańczył rolę Carewicza w Ognistym ptaku, niewolnika Amuna w Kleopatrze, Złotego Murzyna w Szeheradzie, tytułowego bohatera Popołudnia Fauna, Księcia w Tamarze, wodza tatarskich wojowników w Kniaziu Igorze, pasterza w Bogach żebrzących, tytułowego bohatera w Pulcinelli i młynarza w Trójkątnym kapeluszu. W latach 1921–1922 grał epizodyczne role w Śpiącej królewnie w Alhambra Theatre w Londynie. thumb|Wójcikowski w balecie Czarodziejska miłość (ok.