W 1919 roku został wybrany prowincjałem prowincji galicyjskiej. Podjął wówczas decyzję o rozszerzeniu działalności zakonu na tereny dawnych ziem zaboru pruskiego i rosyjskiego, w związku z czym przeniósł rezydencję prowincjalną z Krakowa do Warszawy. Był kandydatem na stanowisko prymasa Polski po śmierci Edmunda Dalbora. Polecił budowę kolegium Bobolanum w Lublinie. W 1926 doprowadził do podziału prowincji na małopolską i wielkopolsko-mazowiecką, w związku z czym złożył urząd prowincjała. Zajął się wówczas głównie prowadzenie rekolekcji i misji ludowych, jednocześnie będąc superiorem rezydencji w Łodzi (1927–1931) oraz od 1928 do 1930 proboszczem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łodzi. W latach 1935–1938 był prowincjałem wielkopolskim (podjął m.in. decyzję o budowie Domu Pisarzy w Warszawie). W 1938 został superiorem w Kaliszu. Został aresztowany przez Niemców 5 września 1939, więziono go m.in. w Kaliszu i Łodzi. Został zwolniony 13 października] 1940.
Przypisy
Kategoria:Duchowni związani z Łodzią Kategoria:Ludzie związani z Kaliszem Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Polscy prezbiterzy jezuiccy Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Polscy kaznodzieje Kategoria:Ludzie urodzeni w Kożuchowie