Morfologia Pokrój Drzewo dorastające zwykle do 25 m wysokości (osiąga najbardziej okazałe rozmiary w obrębie rodzaju). Rosnąc pojedynczo przeważnie nie przekracza 20 m (najczęściej 12–18 m), natomiast w drzewostanach może sięgać nawet do 30 m. Pojedyncze, najwyższe okazy na Węgrzech osiągnęły 35 m, w Polsce 34 m, w Niemczech 33 m wysokości, w USA 29 m. Rekordzistą jest drzewo z Francji o wysokości 39 m. Pień zwykle pochylony, czasem zygzakowaty, pokryty zgrubieniami i naroślami, u drzew rosnących w zwarciu i u odmian uprawnych też prosty, zwykle o średnicy do 1–1,5 m. W Polsce najgrubsza robinia akacjowa na gruntach w zarządzie Lasów Państwowych rośnie w miejscowości Łęgowo w gminie Sulechów – ma 507 cm obwodu i 20 metrów wysokości. Pień robinii jest zwykle krótki i rozwidla się na wiele konarów o podobnej wielkości. Gałęzie są wzniesione, często skręcają się i krzywią, odgałęzienia dalszego rzędu odstają lub lekko zwieszają, część gałązek w obrębie korony często zasycha. Korona drzewa jest luźna i nieregularna, owalna, najszersza w górze, do parasolowatej. Najszersza jest w przypadku drzew wolno rosnących, smukła w przypadku drzew rosnących w zwarciu. Zwykle osiąga ok.