Po wybuchu II wojny światowej walczył na Wileńszczyźnie i brał udział w obronie Lwowa. Przedostał się do Francji, skąd został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. Przeszedł szkolenie w Centrum Szkolenia Artylerii, ukończył Oficerski Kurs Doskonalenia Administracji Wojskowej (pod tym kryptonimem funkcjonowała polska szkoła wywiadu). W nocy z 30 na 31 marca 1942 został zrzucony, w ramach operacji Belt, na teren poligonu SS w BaryczyCichociemni - Encyklopedia skoczków Armii Krajowej (dostęp z dnia: 2015-06-03). Został oficerem wywiadowczym II Oddziału Komendy Głównej Armii Krajowej i działał w ramach organizacji Wachlarz m.in. w Hamburgu, Lubece, Bremie i Szczecinie.
Po aresztowaniu, które nastąpiło w Warszawie w 1943 zbiegł, powtórnie aresztowany trafił na Pawiak i tam mimo ciężkich obrażeń poddany został śledztwu. Nie wyjawił żadnych informacji. Został rozstrzelany w ruinach getta warszawskiego w dniu 13 sierpnia 1944, w jednej z ostatnich egzekucji przed wysadzeniem Pawiaka przez Niemców. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 143-6-21).