Na początku lat 60. zaczęła występować w Polskim Zespole Tańca Eugeniusza Paplińskiego – tańczyła w duecie z Witoldem Grucą, ponadto została członkinią polskiej grupy estradowej, z którą odbyła m.in. trasę widowiskową po ZSRR. W 1961 została laureatką trzeciej nagrody na II Ogólnopolskim Konkursie Tańca Scenicznego w Warszawie oraz powróciła do występów w operze – tańczyła m.in. w „Zaczarowanej oberży”, „Kamiennym kwiecie” i „Don Kichocie”, w których partnerował jej Stanisław Szymański. W 1963 uczestniczyła z Grucą na Festiwalu Młodzieży w Helsinkach, a także zatańczyła w programach Tele-Batory Coctail i 25 minut z Mazurówną i Grucą.

Stworzyła choreografie dla wielu teatrów, m.in. Syrena, Żydowskiego i Współczesnego w Warszawie, Starego w Krakowie i Wielkiego w Łodzi, jak też paryskiego „Élysées Montmartre”. Dwukrotnie otrzymała stypendium artystyczne od Ministerstwa Kultury i Sztuki, dzięki czemu wzięła udział w kilkutygodniowych warsztatach z tańca współczesnego i baletu jazzowego w Paryżu u Géne’a Robinsona. W drugiej połowie lat 60. zaczęła tańczyć z Gerardem Wilkiem, z którym wystąpiła m.in. w teledysku do utworu Piotra Szczepanika „Kochać”. W 1967 założyła zespół tańca jazzowego „Fantom”, z którym wystąpiła m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w Pradze.