Była też druga w klasyfikacji biegu indywidualnego i trzecia w sprincie. Trzecie miejsce w klasyfikacji sprintu zajęła również w sezonie 1989/1990.
Pierwsze medale wywalczyła podczas mistrzostw świata w Feistritz w 1989 roku. W biegu indywidualnym zajęła trzecie miejsce, ulegając Petrze Schaaf z RFN i Norweżce Anne Elvebakk. Zdobyła tam ponadto złote medale w sztafecie (razem z Prikazczikową i Gołowiną) oraz biegu drużynowym (razem z Prikazczikową, Gołowiną i Łuizą Czeriepanową). Złote medale w obu konkurencjach drużynowych zdobyła też na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Mińsku/Oslo. Oprócz tego zwyciężyła w biegu indywidualnym oraz zajęła drugie miejsce w sprincie, rozdzielając Anne Elvebakk i jej rodaczkę - Elin Kristiansen.
Kolejne trzy medale zdobyła na mistrzostwach świata w Lahti w 1991 roku. Najpierw zajęła drugie miejsce w sprincie, plasując się za Norweżką Grete Ingeborg Nykkelmo a przed Jeleną Gołowiną. Następnie zwyciężyła w sztafecie i biegu drużynowym. Ostatni medal w zawodach tego cyklu zdobyła podczas mistrzostw świata w Nowosybirsku w 1992 roku, razem z Inną Szeszkil, Jeleną Biełową i Anfisą Riezcową zajmując drugie miejsce w biegu drużynowym.