Powtórzyła tam wynik z Innsbrucku w biegu na 5 km, a wraz z Ritą Aczkiną i Galiną Kułakową zdobyła kolejny brązowy medal, tym razem w sztafecie 3 × 5 km.
Zdobyła także osiem medali mistrzostw świata. W 1958 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Lahti. Razem z Jerosziną i Kozyriewą triumfowała w sztafecie, a indywidualnie była także na najlepsza w biegu na 10 km. W 1962 roku zdominowała kobiece konkurencje na mistrzostwach świata w Zakopanem. Zwyciężyła w biegach na 5 i 10 km oraz w sztafecie. Tym razem reprezentantki ZSRR pobiegły w składzie Lubow Baranowa, Marija Gusakowa i Alewtina Kołczina. Na mistrzostwach świata w Oslo Obroniła tytułu w biegu na 5 km oraz w sztafecie. W biegu na 10 km stylem klasycznym uległa jedynie Klawdi Bojarskich. Na kolejnych mistrzostwach już nie startowała.
Kołczina była także trzynastokrotnie mistrzynią Związku Radzieckiego: w biegu na 5 km w latach 1956, 1958, 1960, 1962 i 1963, w biegu na 10 km w latach 1959, 1962, 1963, 1964 i 1967 oraz w sztafecie 3x5 km w latach 1959, 1960 i 1963.
Jej mąż Paweł Kołczin również reprezentował ZSRR w biegach narciarskich.