W maju 1945 roku powrócił do Łodzi. W latach 1945–1949 pracował w przemyśle, następnie był zatrudniony jako redaktor w Dziale Programowym Wytwórni Filmów Fabularnych (1949–1951), pełnił funkcję kierownika literackiego Teatru Powszechnego (1952–1955), a także pracował w dwutygodniku „Kronika”, debiutował jako prozaik na łamach tygodnika „Kuźnica”. W 1948 roku Spółdzielnia Wydawnicza „Wiedza” wydała pierwszą jego książkę pt. Płonący krzak (jej wznowienie w roku 1959 nosiło tytuł Leśni). Rok później został członkiem Związku Literatów Polskich. W 1950 roku we współpracy z Eugeniuszem Cękalskim napisał scenariusz filmu pt. Dwie brygady. We wrześniu 1956 roku objął kierownictwo Redakcji Telewizji przy Rozgłośni Polskiego Radia w Łodzi. W 1959 roku został zastępcą redaktora naczelnego Łódzkiego Ośrodka Telewizyjnego, a w latach 1961–1973 pełnił funkcję redaktora naczelnego.

W latach 1946–1948 był członkiem PPS, od 1948 roku należał do PZPR, był wielokrotnie członkiem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Łodzi (od 1956 roku), delegatem na VI Zjazd PZPR.