Prowadził także aktywną działalność organizatorsko-społeczną. W latach 1951–1954 pełnił funkcję prezesa Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich. Od 1953 roku działał w Radzie Programowej Polskiego Wydawnictwa Muzycznego, Radzie Centralnej COPSA oraz Radzie Kultury przy Ministerstwie Kultury i Sztuki. Był współtwórcą i pierwszym prezesem Towarzystwa Muzycznego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu.

Zajmował się także publicystyką muzyczną. Pisał na łamach „Kuriera Wileńskiego”, „Tygodnika Wileńskiego”, „Muzyki” i „Kuriera Poznańskiego”.

W 1931 ożenił się ze Stanisławą z Harasowskich, muzykologiem. Jego szwagrem był chopinolog Adam Harasowski.

Zmarł w 1963 roku w Poznaniu i pochowany został na cmentarzu Górczyńskim. W 1965 roku jego trumnę przeniesiono do krypty Zasłużonych Wielkopolan w podziemiach kościoła św. Wojciecha w Poznaniu.