Ostatni powodziowy kataklizm w lipcu 1997 też dotknął bardzo Stobrawę.
Pierwszym pastorem ewangelickim w Stobrawie był Karol Baier z Lipska w latach 1536–1568, a ostatnim od 1931 Kurt Martini. W rok po pożarze w 1683 odbudowano drewniany kościół. Miał on gontowy dach, a w 1692 otrzymał dwa dzwony, trzeci wielki dzwon założono w 1856 W latach 1702–1708 kościół przejęli katolicy. W 1710 otrzymał on drewnianą wieżę, a w 1756 zakupiono organy wykonane w Brzegu. Do 1834 pastor luterański z Kurzni co dwa tygodnie dojeżdżał do Stobrawy, by odprawiać msze po polsku i po niemiecku. Pierwszym samodzielnym pastorem w Stobrawie został Ernst Sigismund Wolf z Wrocławia (1834–1871). Na wieży kościoła zainstalowano zegar; w 1852 powstał nowy cmentarz o powierzchni 1 morgi, ponieważ dotychczasowy, przykościelny, był za mały. Wcześniej w 1845 wybrukowano otoczenie kościoła oraz poszerzono chór i prezbiterium. Mały przedsionek i kościół wyłożone były czerwonym kamieniem, zamykały go dwuskrzydłowe drzwi. Wewnątrz świątyni była ambona z końca XVII wieku i bogato zdobiony, złocony ołtarz wraz z wiszącą chrzcielnicą. W podziemiu kościoła były groby rycerskie i groby duchownych. Przed kościołem stał niegdyś pomnik ofiar wojny 1870–1871, w czasie której zginęło 60 mężczyzn ze Stobrawy.