Po kolejnych falach ustaszowskiego ludobójstwa w lecie i jesienią 1941 roku, Stepinac „zdecydował się na ograniczoną reakcję”Phayer, 2000, s. 36. Jednakże w dalszym ciągu podzielał opinię duchownych uważających, iż Jugosławia stanowiła „więzienie narodu chorwackiego”, a nawet zorganizował spotkanie papieża Piusa XII i Pavelicia. Mimo bardziej sceptycznej postawy Stepinaca wobec Kościoła, wielu duchownych jeszcze gorliwiej wspierało reżim. Jednym z nich był Ivan Šarić, który uważał, że Bóg stoi za ruchem chcącym „wyzwolić” świat od Żydów czy atakował wrogów ideowych ustaszy twierdząc, że socjalizm i komunizm powstały przy udziale szatanaShelah (1989), s. 327.

Niektórzy duchowni włączyli się w działanie ustaszowskich formacji lub bezpośrednio brali udział w ludobójczych działaniach. Ivan Guberin, lider Ruchu Katolickiej Chorwacji (HKP;