Absolwent gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim. Początkowo członek Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, później PPS–Frakcja RewolucyjnaHistoria wojskowości polskiej: wybrane zagadnienia,W. Biegański, P. Stawecki, J. Wojtasik, Wojskowy Instytut Historyczny, Wydawn. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1972, według wspomnień bratanka Jerzego Pomianowskiego członek SDKPiL Rzeczpospolita 10.11.06 Nr 263, "Szabla za Babla". Wywiad z J. Pomianowski. Studia przerwał z powodu aresztowania za udział w ruchu rewolucyjnym. Przez kilka lat był więziony, a także przebywał na zesłaniu. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii rosyjskiej. W 1917 bierze udział w tworzeniu Wojska Polskiego na wschodzie. Zorganizował Związek Wojsk Polskich w Jassach. Został wybrany członkiem Komitetu Wykonawczego Wojsk Polskich Frontu Rumuńskiego. Członek POW (KN 3). Jeden z delegatów gen. Józefa Hallera (razem z Bronisławem Nakoniecznikow-Klukowskim i Walerianem Czumą) wysłany 12 kwietnia 1918 do rządu RFSRR w celu uzyskania zgody na przemarsz korpusu z Ukrainy na teren Rosji pod kontrolą bolszewików, wobec żądania Niemców rozbrojenia korpusu. Bolszewicy nie wyrazili zgody na ewakuację II Korpusu za Dniepr. Konsekwencją odmowy bolszewików było rozbicie II Korpusu w bitwie pod Kaniowem przez Niemców.