Miejscowa szlachta obawiała się o swój los w obliczu chłopskiego powstania, jednocześnie jednak jasne było, że jeżeli miejscowym członkom rodu cesarskiego uda się stanąć na jego czele, mogą nie tylko ocalić swoje życie i majątek, ale nawet zdobyć cesarstwo. Liu Yan wysunął się na czoło wzbierającej rebelii i porozumiał się z wpływowym klanem Li, który poddany tej samej presji również planował bunt, teraz zaś zgodził się zapomnieć o dawnej rywalizacji. Przyłączyły się także inne klany, ale wiele wolało poczekać na rozwój wydarzeń. Powstanie wybuchło w kilku miejscach w październiku 22 roku i Liu Yan wkrótce wynegocjował przyłączenie się do niego Armii Xinshi i Pinglin. Maszerując na północ poprzez komanderię powstańcy początkowo odnieśli sukces, ale potem lokalne siły Wang Manga (9 - 23) zadały im katastrofalną klęskę pod miejscowością Xiaochangan. Liu Yan stracił w tej bitwie brata Zhonga, siostrę i kilku innych bliskich krewnych. Dotychczas raczej biernie obserwujący bieg wydarzeń lokalni urzędnicy uznali że powstanie jest stłumione i zaczęli poszukiwać i skazywać na śmierć krewnych powstańców.