Banki, które wykazują nadmiar kapitału chcą go ulokować, czyli odsprzedać. Natomiast banki potrzebujące środków są zmuszone je kupić, przyjąć depozyt. Ceną jest stopa procentowa, tzw. WIBOR (Warsaw Interbank Offer Rate) lub WIBID (Warsaw Interbank Bid Rate), czyli odpowiednio stopa, po jakiej bank gotów jest udzielić depozytu lub go przyjąć. Obie stopy wyznaczane są dla różnych okresów: O/N () – środki pieniężne dostarczone są w tym samym dniu co transakcja, a czas trwania wynosi jeden dzień; T/N () – środki pieniężne dostarczone są jeden dzień po transakcji, a czas trwania wynosi również jeden dzień; S/N () – środki pieniężne przekazywane są w dwa dni po zawarciu transakcji, a czas trwania wynosi również jeden dzień; 1W () – 1 tydzień; 1M, 3M, 6M, 9M () – depozyty miesięczne, dwu-, trzy-, sześcio- i dziewięciomiesięczne; 1Y () – depozyty roczne, przy czym bieg okresu lokaty/depozytu liczy się od daty spot, czyli od drugiego dnia roboczego po dniu zawarcia transakcji.