mały|Grób Jana Dionizego Piotrowskiego na cmentarzu Powązkowskim Jan Dionizy Piotrowski (ur. 21 października 1875 w Borysowie, zm. 4 grudnia 1964 w Komorowie) – polski inżynier technolog, konstruktor, organizator przemysłu obrabiarkowego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Michała (zm. 1884), inżyniera konstruktora komunikacji wodnych, i Anny z Siezieniewskich (zm. 1929). W 1894 ukończył gimnazjum klasyczne w Mińsku. W latach 1894–1900 studiował w Instytucie Technologicznym w Petersburgu uzyskując dyplom inżyniera technologa. W trakcie studiów był działał w Polskiej Partii Socjalistycznej. Po studiach wyjechał do Warszawy, gdzie pracował jako konstruktor w fabryce Gerlach i Pulst. W czasie I wojny światowej, w 1915 wraz z fabryką i załogą został ewakuowany do Charkowa, gdzie przebywał do lata 1921Bożena Kępkowska, Jan Dionizy Piotrowski „Przegląd Pruszkowski” nr 2, 2014, s. 74–78 [dostęp 2024-08-21]..
Po powrocie do Polski, w latach 1921–1939 był dyrektorem technicznym Stowarzyszenia Mechaników Polskich z Ameryki SA, jako naczelny inżynier odpowiadał za organizację fabryk w Pruszkowie i Porębie, które były największymi producentami obrabiarek w II RP.