Cechowanie całkowite nie zostawia żadnej grupy, lub inaczej mówiąc, pozostawia jednoelementową grupę trywialną.
Przykłady warunków cechowania w elektrodynamice: cechowanie Coulomba: cechowanie Lorenza: cechowanie osiowe: cechowanie Hamiltona: cechowanie punktowe: (iloczyn skalarny trójwektorów położenia i pola elektromagnetycznego), cechowanie Focka-Schwingera: (iloczyn skalarny czterowektorów położenia i pola elektromagnetycznego).
Pole pomocnicze Teorię z cechowaniem można wyrazić w taki sposób, że postuluje się istnienie dodatkowego (niefizycznego) parametru, od którego zależą mierzalne parametry teorii. Ustala się jednak, że pochodna fizycznych parametrów względem pola pomocniczego zawsze wynosi 0. Stąd, zmiany pola pomocniczego są dla nas nieobserwowalne.
Metoda ta jest blisko powiązana z postulowaniem dodatkowych wymiarów czasoprzestrzeni. Owym pomocniczym parametrem może być bowiem położenie lub kierunek w dodatkowym wymiarze.
W podejściu tym wyraźnie widać ważną własność teorii z cechowaniem: sama wartość pola pomocniczego nie ma znaczenia fizycznego, ale jego zmiany mają. Powoduje to trudność w obliczaniu pochodnej.