Definicje Symetria cechowania Symetria cechowania to matematyczna własność różnych teorii fizycznych, polegająca na tym, że pewne mierzalne parametry teorii (np. energia, ładunek, pole elektryczne) pozostają niezmienione po poddaniu układu fizycznego pewnej matematycznej transformacji, która nie jest przesunięciem, obrotem, transformacją Lorentza ani transformacją supersymetrii.
Symetria cechowania oznacza, że w danej teorii równania przypisane prawom przyrody mają więcej „matematycznych stopni swobody” niż fizycznych, tzn. danej sytuacji fizycznej odpowiada więcej niż jedno rozwiązanie równań teorii.
Powstaje pytanie, czy symetria cechowania jest jedynie matematycznym artefaktem teorii, czy też różnym rozwiązaniom odpowiadają różne sytuacje fizyczne, być może zależne od nie poznanych dotąd własności przyrody. Przykładowo teoria Kaluzy-Kleina tłumaczy istnienie symetrii cechowania jako wynik występowania dodatkowych wymiarów czasoprzestrzeni, których nie uwzględnia teoria. Np. elektrodynamika klasyczna oparta jest na założeniu, iż przestrzeń fizyczna jest 3-wymiarowa;