Płetwa grzbietowa w zależności od populacji z 11–13 promieniami miękkimi lub 3–4 twardymi i 8–9 miękkimi, płetwa odbytowa z 9–12 miękkimi lub 3–4 twardymi i 6–8 miękkimi. Płetwa ogonowa delikatnie wklęsła, rozpostarta na 19 promieniach. Kręgosłup lina zbudowany jest z 39–41 kręgów. Przewód pokarmowy ma długość równą długości ciała. Osocze średniotoksyczne, mniej toksyczne niż np. u suma czy węgorza, bardziej niż u karpia czy leszcza. U lina występuje wyraźny dymorfizm płciowy. Różnica przejawia się w długości płetw brzusznych, które u osobników męskich są dłuższe i mogą sięgać do płetwy odbytowej. Wydłużanie się tych płetw następuje po drugim roku życia i osiągnięciu około 12 cm długości ciała. W tym czasie znacząco grubieje drugi promień płetwy brzusznej. U samic krótsze są również płetwy piersiowe, ich długość może maksymalnie równać się połowie odległości między płetwą piersiową i brzuszną, podczas gdy u samców płetwy piersiowe mogą dochodzić do płetw brzusznych. Osiąga maksymalną długość do 70 cm, przeciętna 20–30 cm. Maksymalna waga dochodzi do 7,5 kg, przeciętna w zakresie od 1 do 2 kg. W różnych zbiornikach rośnie z różną szybkością. Największy złowiony i odnotowany lin w Polsce mierzył 65 cm i ważył 4,5 kg. Grzbiet jest przeważnie koloru ciemnozielonego lub ciemnobrązowego, brzuch żółtawobiały. Boki oliwkowozielone.