Wkrótce w skład flotylli wszedł parochod "Елизавета", pływający wcześniej na Wołdze, który został uzbrojony w działko 47 mm i 2 karabiny maszynowe. Kapitan K. K. Szubert nawiązał kontakt z dowódcą 1 Dywizji Kawalerii, nacierającej na Astrachań. Dostał od niego 2 działa górskie 76 mm, które zostały zamocowane na 2 największych statkach. 14 czerwca, podczas transportu uzbrojenia i materiałów wojennych do wioski Woskriesienskij, doszło do bitwy artyleryjskiej pomiędzy 2 statkami flotylli a 3 parochodami bolszewickimi. Parochody podpłynęły do brzegu, aby ostrzelać oddział sztabskapitana Sklianina i wysadziły desant. Wówczas zaatakowały je statki kpt. K. K. Szuberta. Z dużymi stratami nieprzyjacielskie parochody zostały zmuszone do pośpiesznego odwrotu. Wkrótce flotylla białych została zasilona nowymi parochodami i kutrami motorowymi. Jesienią 1919 r. wycofała się ona z delty Wołgi w związku z generalnym odwrotem wojsk gen. Antona I. Denikina. W dalszym ciągu działała natomiast jeszcze przez pewien czas na przybrzeżnych wodach Morza Kaspijskiego.
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Белое движение. Энциклопедия гражданской войны, 2003 Historia Kaspijskiej Flotylli białych (jęz. rosyjski)
Kategoria:Flotylle rzeczne Białej Armii Kategoria:Jednostki organizacyjne Białej Armii utworzone w 1919 Kategoria:Jednostki organizacyjne Białej Armii rozwiązane w 1919