Żołnierz Września’39, ZWZ i AK, współpracownik BIP KG AK. W powstaniu walczył w centrum Śródmieścia, w randze podporucznika. Drugi z laureatów konkursu na znaczek Poczty Polowej - projektując na barykadzie, pod niemieckim ostrzałem. Po kapitulacji był jeńcem Oflagu VII A Murnau. Po wyzwoleniu obozu został zaangażowany jako plastyk i scenograf do, kierowanego przez L. Schillera, teatru objazdowego działającego przy I Dywizji Pancernej gen. S. Maczka.
W czerwcu 1947 wrócił do kraju, zamieszkał w Krakowie i w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych podjął wykłady z zakresu architektury wystawowej, okolicznościowej i sprzętarstwa. W tym samym roku, wspólnie z artystami "Ładu", rozpoczął współpracę z Biurem Nadzoru Estetyki Produkcji BNEP (przekształcony w 1950 w Instytut Wzornictwa Przemysłowego) przy Ministerstwie Przemysłu Lekkiego. Wieloletni kierownik I Pracowni Projektowania Wnętrz i dziekan Wydziału krakowskiej ASP, od 1951 profesor nadzwyczajny. W 1951 rozpisano ogólnopolski konkurs na projekt siedziby dyrekcji Huty. Nowa Huta ściągnęła najlepszych specjalistów, architektów, urbanistów, projektantów wnętrz. Zwyciężył projekt 3 architektów: Janusza Ballenstedta, Janusza Ingardena i Marty Ingarden, którzy nawiązali do polskiego renesansu, baroku i klasycyzmu.