Dla przestrzegania (nienaruszania) prawa nie jest konieczna świadomość obowiązywania poszczególnych przepisów, a znajomość prawa nie gwarantuje jego przestrzeganiaH. Hart, Pojęcie prawa, Warszawa 1998, s. 78 i n..
Nawiązaniem do zasady jest tzw. fikcja powszechnej znajomości prawa, uznawana za zasadę całego systemu prawa. Istotą zasady jest wyłączenie możliwości uchylenia się od niezamierzonych skutków prawnych będących rezultatem pozostawania w tzw. błędzie co do prawa. Fikcja powszechnej znajomości prawa sprawia, że wyjątkiem jest możliwość powołania się na błąd co do prawa i uchylenie się od skutków prawnych powstających w następstwie działań opartych na błędzie. Charakter fikcji powszechnej znajomości prawa jest sporny. Przyjmuje się, że nie chodzi tu o fikcję prawną o charakterze ustawowym, lecz dogmatycznym (teoretycznym). Innym razem wskazuje się, że fikcja powszechnej znajomości prawa nie jest fikcją prawną, lecz domniemaniem prawnym czy też regułą niemożliwą do spełnienia bądź też założeniem teoretycznym, które przybiera postać zasady, która może być również traktowana jako wypowiedź oceniającaŁ. Błaszczak, Fikcja prawna w prawie procesowym cywilnym, Warszawa 2024, s. 227-244..