Dopiero po upływie dziewięciu miesięcy została ścięta na gilotynie, a jej ciało zostało przekazane studentom medycyny. Obok wątku głównego w szeregu dygresji Janin wprowadza historie ludzi, którzy przeżyli własną egzekucję, w tym powieszonego i wbitego na pal.
Cechy utworu Martwy osioł i zgilotynowana kobieta wpisuje się we frenetyczną fascynację okropnością, w szczególności wymierzaniem kary śmierci na gilotynie, który to motyw często powtarzał się w romantycznej literaturze francuskiej (Wiktor Hugo wielokrotnie wprowadzał do swoich utworów opisy i animizację gilotyny, Charles Nodier zawarł w opowiadaniu Smarra, utrzymanym w konwencji koszmarnego snu, opis wykonania egzekucji z perspektywy skazańca, motyw egzekucji na gilotynie pojawia się w Czerwonym i czarnym Stendhala). Równocześnie zawiera jednak silny akcent społeczny – autor podkreśla niesprawiedliwość historii Henrietty, biednej dziewczyny, zmuszonej do prostytucji przez sytuację materialną i zbyt surowo skazanej na śmierć.