Nie wziął także udziału w mistrzostwach świata w Seefeld w 1985.
Podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie (1987) w konkursach indywidualnych był dwudziesty szósty, a na normalnym obiekcie zajął 37. miejsce. W konkursie drużynowym wraz z Hroarem Stjernenem, Ole Gunnarem Fidjestølem i Vegardem Opaasem wywalczył srebrny medal. W Pucharze Świata dwukrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów, jednakże na podium nie stanął. W klasyfikacji generalnej sezonu 1986/1987 zajął 63. miejsce.
Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1987/1988, kiedy zajął 14. miejsce w klasyfikacji generalnej. 6 stycznia 1988 po raz drugi i ostatni w karierze stanął na podium zawodów PŚ, ponownie zajmując trzecie miejsce. W lutym tego samego roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie razem z Ole Gunnarem Fidjestølem, Jonem Inge Kjørumem i Erikiem Johnsenem zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym. Na tych samych igrzyskach był indywidualnie siedemnasty na dużej skoczni oraz dziewiętnasty na normalnej.
W sezonie 1988/1989 tylko raz znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów, 11 grudnia 1988 był szósty w konkursie w Lake Placid.