Czynnik NF-κB został odkryty przez laureata nagrody Nobla, Davida Baltimore. Kluczem do odkrycia było oddziaływanie NF-kB z sekwencja 11 par zasad w enhancerze lekkiego łańcucha immunoglobuliny w limfocytach typu B.

U ssaków występuje pięć białek z rodziny białek NF-kB: Klasa Białko Aliasy Gen Class I NF-κB1 p105 → p50 NFKB1 NF-κB2 p100 → p52 NFKB2 Class II RelA p65 RELA RelB RELB c-Rel REL Poza tym, białka NF-kB obecne są u bezkręgowców, takich jak owady, jeżowce czy gąbki.

Białka NF-kB zawierają sekwencje lokalizacji jądrowej, które w stanie nieaktywnym są zablokowane przez dowiązane inhibitory z rodziny IκB. Aktywacja NF-kB następuje przez fosforylację i degradację IκB (poprzez kinazę IKK2). Po odłączeniu IkB, NF-kB natychmiast przedostają się do jądra, gdzie może być wykonana ich funkcja jako czynników transkrypcyjnych (związanie się z DNA).

Zobacz też IKK2

Linki zewnętrzne

Bibliografia

Przypisy

Kategoria:Czynniki transkrypcyjne