Napis na tablicy głosi: „Irena Dowgielewicz pisarka mieszkała i tworzyła w Gorzowie Wielkopolskim w latach 1945–1987”, a pod tymi słowami widnieje fragment jej wiersza „Ja to miasto kocham naprawdę”. Obelisk nocą jest podświetlany.

Obelisk Egometa Brahtza Obelisk ten mieści się w Parku Słowiańskim na narożniku ulic Słowiańskiej i Kosynierów Gdyńskich. Egomet Brahtz był landsberskim murarzem, a w późniejszym okresie radcą miejskim i starszym radcą miejskim. Zmarł w 1918 r. Obelisk ten, zniszczony w 1945 r., został ponownie ustawiony w tym samym miejscu w 2001 r.

Obelisk Nikołaja Bierzarina Obelisk ten znajdował się w Parku im. Henryka Siemiradzkiego w pobliżu gorzowskiego amfiteatru.

Został on ustawiony w styczniu 1984 r. Obecnie obelisk już nie istnieje a w jego miejsce w parku Siemiradzkiego w Gorzowie odsłonięto w 2018 roku tablicę upamiętniającą ofiary zbrodni wołyńskiej.

Obelisk Pierwszej Szkoły im. Marii Konopnickiej Obelisk ten mieści się w ścisłym centrum miasta na tyłach Obszaru Telekomunikacji i Poczty Polskiej w Gorzowie, nad Kłodawką praktycznie w Parku Wiosny Ludów. Wykonany jest on z kamienia z pamiątkową tablicą na której jest umieszczony napis: „W tym miejscu stał budynek w którym 27 maja 1945 r. otwarto pierwszą polska publiczna szkołę powszechną im.