Wielonarodowość brygady początkowo stwarzała problemy językowe i organizacyjne: znajomość języka angielskiego w dowództwie brygady i pododdziałach nie była powszechna, a część kontyngentów nie działała jeszcze strukturach jednostek Paktu Północnoatlantyckiego.
Do głównych zadań NORDPOLBDE należało: zapewnienie bezpieczeństwa cywilom i siłom międzynarodowym, demilitaryzacja podporządkowanego rejonu (początkowo 4896 km², zwiększono do 5880 km²), likwidacja pól minowych (ok. 4 tys. zidentyfikowanych), wsparcie relokacji uchodźców, wsparcie pomocy humanitarnej, Brygada wykonywała je w ramach Operacji Joint Guard (Wspólna straż), po której rozpoczęciu stan osobowy NORDPOLBDE został zmniejszony o 10% w celu uzyskania większej mobilności oddziałów.
Po wygaśnięciu mandatu IFOR ich miejsce zajęły Siły Stabilizacyjne – SFOR, zredukowano o połowę w stosunku do poprzednich sił (32 tys. wobec 60 tys.).