Leonid Fiodorow (; ur. w Petersburgu, zm. 7 marca 1935 w Wiatce) – rosyjski duchowny katolicki, pierwszy egzarcha apostolski Rosji Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-rosyjskiego, błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik.

Życiorys Młodość Leonid Iwanowicz Fiodorow urodził się w rodzinie właściciela jadłodajni, w której żywa była prawosławna tradycja religijna. Ukończył II Gimnazjum w Petersburgu, w 1901 rozpoczął studia w Akademii Duchownej w tym samym mieście. W tym czasie uczestniczył w kilku nieformalnych kołach zajmujących się dyskusją na tematy religijne, znał pisma Władimira Sołowjowa, Nikołaja Bierdiajewa i Lwa Tołstoja, słuchał kazań głoszonych przez ks. Jana Ścisławskiego, proboszcza katolickiej parafii św. Katarzyny. Głównie wpływ tego ostatniego, z którym Fiodorow spotykał się i dyskutował również poza kościołem, skłonił go do przejścia na katolicyzm.

W celu dokonania formalnego aktu konwersji Fiodorow wyjechał razem z ks. Ścisławskim do Rzymu w 1902;