Oddział Kosynierów z Bieździedzy – powstał na początku XIX wieku, między 1812 a 1815 rokiem. Powołany przez „chłopów żołnierzy-powstańców kościuszkowskich” celem podtrzymania tradycji insurekcji kościuszkowskiej i piechoty wybranieckiej. Istniał do lat 60. XIX wieku. Reaktywowany został w 1893 roku przez miejscowego proboszcza ks. Stanisław Boczara.
Dowody materialne powstania oddziału dwa miecze, wbite w koronę 700-letniego dębu rosnącego obok zabytkowego kościoła w Bieździedzy dla upamiętnienia udziału miejscowego szlachcica w wiktorii wiedeńskiej; sztandar fundowany przez Polaków–emigrantów ze Stanów Zjednoczonych i przysłany dla Oddziału Kosynierów w 1904 roku z napisem jako dewiza sztandarowa: „Gwardia Kozaków Polskich Stefana Batorego pod opieką NMP. Wiara i ojczyzna – październik 1904 r. Carnegie, Pensylwania USA” – wdzięczność za patriotyczną działalność oddziału od połowy XIX wieku;
Skład i liczebność oddziału Dowódca – komendant oddziałuDługoletnim komendantem był Stefan Skocz z Bieździedzy, zm. 2014, Poczet sztandarowy – dowódca pocztu, chorąży, asysta, Kosynierzy - od 26 do 30 kosynierów. Broń (kosy, szable) i umundurowanie kosynierzy przechowują we własnych domach.