W prezbiterium znajduje się pozorne sklepienie kolebkowe z 1884. Wyposażenie wnętrza jest barokowe. Znajdują się w nim liczne ołtarze. Ołtarz główny poświęcony jest św. Katarzynie Aleksandryjskiej. Nieznane jest jego pochodzenie, autorstwo wykonania, ani też fundacja. Przypuszcza się, że najstarsze elementy mogą mieć związek z przebudową kościoła w latach 1665–1666. Był wielokrotnie poddawany zabiegom renowacyjnym, chroniącym go przed niekorzystnym poziomem wilgoci w kościele. Ołtarz nie miał jednak większych przebudów, które zmieniłyby jego wygląd. W związku z tym jego dzisiejszy kształt może mieć cechy tego z XVII wieku.
W węższej części nawy znajduje się ołtarz Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej.
Ołtarz św. Anny jest umieszczony po prawej stronie, w szerszej części nawy kościoła. Ołtarz pod wezwaniem św. Anny ma również swą interesującą historię. Pochodzenie jego i ołtarza Najświętszego Serca Pana Jezusa wiąże się z rozbudową kościoła w latach 1655–1657. Również budową i stylem jest bliźniaczo podobny do ołtarza Serca Pana Jezusa, co świadczy, że pochodzą one z jednego okresu. Nieznany jest twórca tego sakralnego dzieła ani jego fundator. Ołtarz św. Anny podobnie jak i inne z kościoła św. Katarzyny jest wykonany z drewna polichromowanego.