W kwietniu i maju 1943 niemieckie Naczelne Dowództwo Wojsk Lądowych (OKH) wydało rozkazy wprowadzające odznaki ROA na mundurach żołnierzy wszystkich rosyjskich formacji wojskowych walczących po stronie wojsk niemieckich. Mieli je nosić także Hiwi. Odznaka mogła być noszona na lewym lub prawym rękawie munduru powyżej łokcia. Miało to służyć wywołaniu wrażenia masowości ROA, gdyż na stronę Niemców przeszło kilkaset tysięcy obywateli ZSRR. Ocenia się, że naszywki ROA mogło nosić nawet 800 tys. Rosjan i przedstawicieli innych narodowości (głównie Kozaków, ale też Ukraińców, czy przedstawicieli narodów Azji Środkowej) w służbie armii niemieckiej. OKH wprowadziło również stopnie wojskowe ROA. W rzeczywistości jednostki wojskowe ROA nigdy nie powstały, zaś sama formacja miała charakter głównie propagandowy. Wynikało to ze zdecydowanego sprzeciwu Adolfa Hitlera, który nie wierzył w lojalność rosyjskich żołnierzy i Własow, na jego rozkaz został zamknięty w lipcu 1943 w areszcie domowym. Z powodu braku zaufania reżimu III Rzeszy do ROA, jej oddziały nigdy nie zostały odpowiednio wyposażone i wykorzystane w wojnie. Jedynym wyjątkiem był gwardyjski batalion ROA, formowany od maja 1943 we Wrocławiu, a następnie przeniesiony pod Psków.