Taktyka użycia Ła-17R Ła-17R był używany jako element systemu taktycznego rozpoznania bezzałogowego TBR-1 (ros. ТБР-1 – комплекс тактической беспилотной разведки). Aparat dostosowywano do wykonywania lotów rozpoznawczych według wcześniej przygotowanego programu, z możliwością korekty przebiegu misji za pomocą komend radiowych nadawanych z naziemnej stacji kierowania. Przed startem bezzałogowiec po wykonaniu obsługi technicznej przekazywano do pododdziału startowego, gdzie montowano go na wyrzutni SUTR-1, tankowano paliwem i sprężonym powietrzem oraz wprowadzano do autopilota zaprogramowaną trasę lotu.
Start odbywał się z naziemnej wyrzutni przy użyciu dwóch przyspieszaczy startowych, które po kilku sekundach odpadały od aparatu. Po uruchomieniu silnika marszowego Ła-17R przechodził do lotu po zadanej trasie. W czasie misji jego położenie określano za pomocą stacji radiolokacyjnej typu „Kama”, natomiast sterowanie mogło odbywać się automatycznie, według programu lotu, albo radiokomendowo z wykorzystaniem stacji MRW-2M. Po wykonaniu zadania rozpoznawczego aparat kierowano do wcześniej wybranego rejonu lądowania, którym był zwykle równy odcinek terenu, na przykład pole lub łąka. Po wyłączeniu silnika Ła-17R wykonywał lądowanie na gondoli silnikowej.