Jeden z nich, król czeski i węgierski Władysław Pogrobowiec, chciał odstąpić prawa do Luksemburga królowi francuskiemu Karolowi VII, rywalowi Filipa Dobrego. Wojnie francusko-burgundzkiej o Luksemburg zapobiegła śmierć Karola w 1461; po tym fakcie stany luksemburskie po formalnej detronizacji Wilhelma saskiego uznały Filipa Dobrego za księcia luksemburskiego.
Rządy burgundzkie oznaczały nasilenie tendencji do odrywania Luksemburga z kręgu wpływów niemieckich. Książęta burgundzcy przeprowadzili reformę administracji księstwa, jednak uszanowali odrębność Luksemburga, pozostawiając miejscowe instytucje i zwyczaje. Głównym organem administracyjnym pozostała Rada Prowincjonalna, a stany Luksemburga otrzymały prawo odmowy obesłania Stanów Generalnych Zjednoczonych Prowincji (choć w 1476 w nich wzięły udział, co stanowiło podkreślenie ich związku z Niderlandami).
thumb|Księstwo Luksemburga w 1477