W modelu X-19 do pionowego startu oraz wspomagania siły nośnej wytwarzanej przez skrzydła wykorzystano specjalnie zaprojektowane śmigła nośne, a nie wirniki przypominające te stosowane w śmigłowcach.
X-19 posiadał dwa skrzydła w układzie tandemowym (jedno z przodu, drugie z tyłu), zamontowane w górnej części kadłuba. Na każdym skrzydle zamontowano dwa śmigła o średnicy 4,0 m, które można było obracać o 90 stopni. Skierowane w górę, umożliwiały pionowy start i zawis; po przestawieniu do przodu zapewniały ciąg niezbędny do lotu poziomego. Śmigła napędzane były przez dwa silniki turbowałowe Avco Lycoming T55-L-5, umieszczone w kadłubie i połączone ze śmigłami za pośrednictwem skomplikowanej sieci wałów oraz przekładni.
Pierwszy lot maszyny X-19 odbył się w listopadzie 1963 roku (choć inne źródła podają datę 26 czerwca 1964 roku). Samolot ten miał docelowo stać się transportową maszyną pionowego startu i lądowania (VTOL). Jednak pierwszy egzemplarz X-19 uległ zniszczeniu w katastrofie 25 sierpnia 1965 roku (nikt nie zginął), w wyniku czego program anulowano, a