Pod koniec lat 90. XX wieku PKiM stała się najaktywniejszą grupą wizualnych obserwatorów meteorów na świecie, wykonując każdego roku około 2000 godzin obserwacji i badając intensywnie aktywność dużych rojów takich jak Perseidy, Orionidy, Lirydy i Leonidy. Dzięki wizualnym obserwacjom ze szkicowaniem tras meteorów na mapach o odwzorowaniu gnomonicznym udało się zbadać także aktywność kilku słabszych rojów meteorów (np. Alfa Cygnidy, Beta Ursa Minorydy). W tym samym czasie Pracownia prowadziła także teleskopowe obserwacje meteorów. W 2002 roku rozpoczęła dodatkowo obserwacje przy użyciu technik wideo, a następnie przy wykorzystaniu fal radiowych.
PKiM prowadzi swoją działalność nie tylko w Polsce. Jej członkowie aktywnie uczestniczą w międzynarodowych konferencjach naukowych związanych z tematyką małych ciał Układu Słonecznego oraz są organizatorami ekspedycji naukowych (np. wyprawa do Włoch na obserwacje Drakonidów w 2012 roku, wyprawa do Kanady na obserwacje wybuchu roju Camelopardalidów w 2014 roku).